حرمت صیغه از نظر ائمه اطهار

حدیث اول : امیرالمؤمنین علیه السلام می فرمایند:

( حرم رسول الله- صلی الله علیه وآله- یوم خیبر لحوم الحمر الأهلیة و نکاح المتعة )

تهذیب 2/186، استبصار3/142 وسائل الشیعة 14/441

حدیث دوم : از امام صادق علیه السلام پرسیده شد: " آیا مسلمانان در زمان رسول خدا- صلی الله علیه وآله- بدون شاهد ازدواج میکردند؟ فرمودند نخیر" .

تهذیب 2/189

طوسی در توضیح این روایت می فرماید:

 « منظور از سؤال نکاح دائم نیست بلکه ازدواج مؤقت است، لذا این روایت را در باب متعه آورده است»

بدون شک این دو روایت برای نسخ حکم متعه وابطال آن حجت قاطع بشمار میآید، وامیر المؤمنین- علیه السلام- حکم تحریم آنرا از خود نبی اکرم- صلی الله علیه و آله- نقل فرموده است ، ﭗس امیر المؤمنین نیز از روز خیبر حکم حرام بودن صیغه را دانسته وابلاغ فرموده است ، وبقیه ائمه اطهار نیز بعد ازایشان این حکم را دانسته ونقل کرده اند، اینجاست که مابین دو امر متضاد قرارمیگیریم از یک سو روایات صریح و روشن که حرمت متعه را ثابت میکند وازسوی دیگر روایاتی که باز هم به ائمه اطهار منسوب است و عمل و بلکه ترغیب به آنرا ثابت می کند، پس مسلمان باید چه کند !؟

حقیقت این است که متعه حرام است چنانکه نقل صریح امیرالمؤمنین آنرا حرام ثابت میکند واما روایات متناقضی که به أئمه اطهار منسوب است درست نیست بلکه همه اینها روایاتی است که به نام آنان جعل شده است ، چگونه ممکن است چیزی که رسول خدا- صلی الله علیه وآله- آنرا حرام فرموده و امیرالمؤمنین این حکم را نقل کرده آنها با او مخالفت کنند، در حالی که أئمه علم خود شان را از همین منبع گرفته اند، نسل در نسل این علم به آنها منتقل شده است پس ممکن نیست أئمه به چیزی امر کنند که رسول خدا از آن منع فرموده است ، اگر امام صادق - علیه السلام- حکم حرام بودن متعه را نمی دانست نمی فرمودند:

« نکاح بدون شاهد درست نیست»

بویژه اینکه سؤال اختصاصا در باره متعه است ، و ابو جعفر طوسی چنانکه ذکر کردیم آنرا درباب متعه آورده است

سوال این جاست که وقتی چیزی را رسول اکرم حرام نموده حضرت علی به حرمت آن اقرار نموده وائمه اطهار این قدر تاکید کرده اند که نزدیک این نروید .

چرا امروزه آخوند ها تاکید وکوشش در اثبات این حرمت می کنند این را به شما بازدید کنند گان عزیز می گذاریم تا فیصله بکنید منتظر نظرات زیبایتان هستیم .که چرا را شما جواب بدهید .

راه حق